سعید عزیزم سلام،

فردای روزی که رابرت تیت، نماینده گاردین از ایران اخراج شد مطلبی در گاردین یکشنبه درباره ادبیات ایران نوشته بودی و ترجمه فارسی مقاله ات در رادیو فردا منعکس شده بود. "بهار ادبیات ایران به پایان رسیده است؟" را در گویا نیوز دیدم و خواندم و اگر این نامه را برایت می نویسم برای ذکر چند نکته اساسی است:

"جمهوری فریاد"

یادداشتی بر مجموعه شعر "جمهوری سکوت" اثر مهستی شاهرخی

عزت گوشه گیر 

مهستی شاهرخی می داند در کجا ایستاده است. می داند زمان تنگ است و رویدادها هولناک و حرف بسیار... پس عکاسٍ لحظه ها می شود با واژه... شاعرٍ آن لحظه ها می شود و می داند که اگر هم جوهر آن لحظه ها را همچون نوزادی بدنیا نیاورد، مرگ، نوزاد را به آسانی با خود می برد و مثل خاطره ای مبهم در ته و توی جایی در تاریخ گم می کند. شاعر نمی خواهد آن لحظه ها گم بشوند، پس ثبت شان می کند.