شیرین نشاط متولد 1957 در قزوین است و در سال 1972 و پیش از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرده است و در آنجا در زمینه عکاسی و سینما تحصیل کرده است . از سال 1972 تاکنون، شیرین نشاط فقط یک بار و آن هم پس از انقلاب به ایران سفر کرده و تضاد دو دنیا و تفکیک جنسیتی و به خصوص مسئله ی حجاب زنان بر آثار او تاثیر تکان دهنده ای گذاشته است.

شیرین نشاط در سطح جهانی بسیار شناخته شده است. او یک عکاس هنری و فلیمسازی در زمینه ی ویدئوی هنری است. شیرین نشاط نمایشگاه های بسیاری در سطح جهانی داشته است و جوایز معتبر بسیاری را از آن خود کرده است. شیرین نشاط در نیویورک سکونت دارد.

آلبالو یا گیلاسش مهم نیست مهم باغی است باشکوه و زیبایی تمام در پشت پنجره ی زندگی! باغ رویا! باغ بهشت! باغی در آن سوی پنجره که در همه ی لحظات نمایش حضور دارد و در سکوت زیبای خود به زوال دردناک اشرافیت و رشد دردناک بشریت می نگرد. "باغ آلبالو" یکی از زیباترین نمایشنامه هایی است که خوانده ام و بازخوانی اش هرگز خسته ام نمی کند که هر بار سعادتی است.

تاتی! تاتی!

"دستم بگرفت و پا به پا برد"

تاتی! تاتی!

و مادر شیرم داده بود.

از پستان خودت به من شیر داده بودی. می گفتی آن اوایل، دبیرستان نزدیک خانه بود، برمی گشتم خانه شیرت می دادم و بعد برمی گشتم به سر کارم و من مرتب شیر خورده ام تا زمانی که دندان درآورده ام و روزی با همان دندانهای شیری پستانت را گاز گرفته ام و همین باعث شده است که مرا از شیر بگیری. اگر پستانت را گاز نگرفته بودم لابد تا حالا شیرم میدادی؟ مگر نه؟

"در عمق صحنه" مجموعه چهارده داستان کوتاه از فریبا وفی در یک کتاب نود و دو صفحه ایست. هر داستان، از کوتاه ترینشان ("زندگی من" در دو صفحه) یا ("بمون نرگس" در چهار صفحه) و ("در عمق صحنه "در پنج صفحه)، غالباً در شش یا هفت صفحه و یا حداکثر در هشت صفحه نوشته شده است.

غرض نگاهی آماری یا سانتیمتری به اولین مجموعه داستان فریبا وفی نیست بلکه غرض گفتن اینست که فریبا وفی از همان اولین مجموعه داستان با ایجاز کامل و در نهایت سادگی و شسته و رفته گی کامل، بیشترین حرفها را می زند و بیشترین دردها و مسایل جامعه را نشان می دهد. از همان مجموعه داستان اول پیداست که ما با نویسنده ای سر و کار داریم که ذاتاً نویسنده است و جوهر نویسندگی در درونش سفته شده و به زودی از آن مرواریدی گرانبها و یا گردنبندی از مروارید خواهیم داشت. با هم مروری داریم به شانزده داستان این مجموعه.

در قرون وسطا زنان هرگز اجازه جهانگردی و رفتن به سیاحت جهان را نداشتند و در پستوی خانه ها می ماندند و فقط مردان بودند که شانس این را داشتند که به کشف جهان بروند و سرزمین های ناشناخته را کشف و تصرف کنند. جای یک مارکیز پولوی جهانگرد و کاشف در تاریخ بشریت خالی است. شاید بعدها در آینده، زن ها فضا را کشف کنند و جای همه ی نقطه چین ها و خالی های تاریخ برابری را آهسته آهسته پر کنند.
البته از یاد نبریم در قرن نوزدهم طاهره به عشق سید، شوهر و بچه را رها کرد و با شوریدگی به سوی کربلا شتافت. فروغ فرخ زاد در قرن بیستم با یک هواپیمای چارتر به اروپا آمد تا دنیا یی دیگر را به چشم ببیند و مریم هوله به رسم اعتراض پای پیاده به سوی آتن به راه افتاد. دو سه سال پیش، انوشه انصاری، اولین فضانورد ایرانی دنیا بود که مدار زمین را پیمود.