تا حالا آدم دو چهره ندیدی؟ - آمده روبرویم نشسته و در سکوت به من زل زده. دفعه ی اولش نیست، قبلاً هم آمده بود. بار اول در هیئتی دیگر آمده بود، کت و شلوار پوشیده بود و یک پارچه آقا بود و گه گاه هم چیزهای راجع به ادبیات می پرسید و مودب و مهربان و محجوب به نظر می رسید.
این بار برنامه اش را عوض کرده بودند. لباس اسپرت و معمولی داشت و یک دستبند کشی رنگین کمان و بیخود و بی جهت هی می گفت: "من گئی هستم!" به من مربوط بود از چه جنسی است و از جلو و یا عقب راضی می شود و با کی و یا کجا. رفته بودم به قصد آشنایی و صرف یک قهوه ی متمدنانه! نرفته بودم بازجویی پس بدهم و یا اعترافات جنسی یک غریبه را گوش کنم. دیدارمان داشت خسته کننده و غریب می شد. زیر چشمی نگاهم می کرد و تا سرم را بالا می کردم نگاهش را می دزدید و هی یک خط در میان از من می پرسید چه کسانی را می بینم و با چه محافلی تماس دارم و دوستانم کی هستند؟ توی دلم این "کتاب خوانده شده" را از بر بودم. نمی دانی کیست و گذشته اش چیست و چه فکرهایی در سر دارد، آن وقت ازهمان اولین دیدار خودش را "دوست" خطاب می کند و هی می خواهد از تو اطلاعات بگیرد و وکالت بگیرد و برایت آن طرف یک کارهایی بکند!!!

از نمایشگاه های دیدنی و محبوب بهار امسال پاریس که تا نیمه تابستان طول خواهد کشید، نمایشگاه هشتاد اثر واسیلی کاندینسکی نقاش روسی تبار و ساکن آلمان و سپس مقیم فرانسه در فرهنگسرای ژرژ پمپیدو است. کاندینسکی (1866-1944) تا پیش از رسیدن به هنر آبستره، دوره های مختلفی را طی کرد که سیر هنر او را می توانید از طریق تابلوهای این نمایشگاه در کنار ماجراهای زندگیش دنبال کنید. کاندینسکی به عنوان یک نظریه پرداز هنری، مقالات مهمی در مورد فلسفه هنر نوشت که مهم ترین شان کتاب "معنونیت در هنر" است.