کاترین هلمبرگ به زبان فرانسه با من گفتگو کرده است و سپس به کمک دوستش متن گفتگو را به سوئدی برگردانده است. این مصاحبه همراه با مقاله ای از من با ترجمه نگین قدیمی در شماره هشت مارس مجله زنان علیه بنیادگرایی به چاپ رسید:

این گفتگو در شماره سوم مجله کاکتوس (آمریکا، لس آنجلس)

تابستان ۲۰۰۱ منتشر شده است.

میراث فرهنگی مانند "پاسارگارد" الان مال من است و مال تو و مال همه. میراث فرهنگی مانند آخرین منزلگاه کوروش است. نمی شود با کسانی که قرن هاست مرده اند برخورد سطحی طبقاتی داشت. فراموش کنیم که کوروش پادشاه بود؛ او دیگر سالهاست که مرده است ولی مقبره اش باقی مانده است. متأسفانه کلبه درویش و کاسه گلی مردمان فقیر نمی تواند در بربر هجوم زمان دوام بیاورد و فقط پاسارگاد مانده است. الان پاسارگاد متعلق به همه است، آرامگاه کوروش میراثی برای بشریت است. میراثی نه تنها برای ایرانیان؛ بلکه مانند اهرام ثلاثه ی مصر یادگاری از گذشته برای همه ی مردم جهان. پاسارگاد دیگر فقط یک بنا نیست بلکه بخشی از خاطره ی جمعی ماست، بخشی از تاریخ گمشده مان.

زن کشی در ادبیات ایران گفتگو با مهستی شاهرخی

مصاحبه کننده: آقای ناصر یوسفی

سخنرانی مهستی شاهرخی در مورد "سنگسار" را در اینجا بشنوید

مصاحبه ای با رادیو دویچه وله آلمان

نکاتی اساسی پیرامون زندگی فروغ فرخ زاد

گزارشگران

1-هدف رژیم جمهوری اسلامی از کشتار زندانیان سیاسی چه بود و در چه شرایطی صورت گرفت؟

مهستی شاهرخی:

تا جایی که اطلاع دارم درست پس از پایان جنگ ایران و عراق، جمهوری اسلامی که به نوعی در این جنگ فرسایشی مغلوب شده بود و از لحاظ نظامی ضعیف شده بود تصمیم به یک پاک سازی اساسی و دفاعی برای بقای خود گرفت. به این معنا که تقریباً هر چه برایش خطرناک به نظر می رسید و یا ممکن بود روزی برایش خطرناک شود را از بین برد.