![]() |
![]() |
|
| این وبلاگ حاوی مقالات مهستی شاهرخی می باشد |
|
/ نمایشگاه اخیر مرکز ژرژ پمپیدو، نمایشگاهی بی سابقه است. برای اولین بار در جهان، این فرهنگسرا آثار هنری زنان در یک قرن گذشته را در مجموعه ی خود گرامی می دارد و با توجه به ناشناخته و گمنام بودن هنر زنان، از زنان پیشروی قرن بیستم تا زنان آشوبگر فمینیست و بالاخره آثار هنرمندان معاصر را به مدت یک سال عرضه می دارد. برای پر کردن خالی های گذشته، موزه هنرهای مدرن، سالن هایی را در میان مجموعه دائمی خود ایجاد کرده است تا زنان هنرمند جایگاه هرگز نداشته ی خود را پیدا کنند. نمایشگاه "ال"، پانصد اثر از دویست زن هنرمند، در دو طبقه و در وسعتی به مساحت هشت هزار متر مربع آثار زنان را از نقاشی و طراحی و مجسمه سازی و انستالاسیون (چیده مان) و عکاسی و ویدئو و فیلم و معماری و طراحی مبلمان را در برمی گیرد. این نمایشگاه به مدت یک سال ادامه خواهد داشت.شروع نمایشگاه، با دیدن پینیس های بزرگی با نام های زنانه در مقابله با نام مردان مشهور است. اندی وارهال می شود "آنی وارهال"! و "ژوزف بویز" می شود "ژوزفین بویز"! "جکسون پولوک" هم طبیعتاً "ژاکلین پولوک" آست! گه گاه در نمایشگاه به نقل قول هایی از سیمون دوبوار برمی خوریم. البته هدف نمایشگاه نه "زنانگی" بوده است و نه "فمینیسم" بلکه عرضه کردن آثار زنانی است که صرفاً به دلیل "زن بودن" در زمان خود مطرح نشدند اگرچه پا به پای مردان و گاه بیشتر از آنان بر روی اثر خود کار کرده بودند. نمایشگاه هفت مضمون را در برمی گیرد: پیشگام ها، آتش رهایی، با شدت هرچه تمام تر، پیکر شعاری، غیرمرکزگرایی انتزاعی، اتاقی از آن خود، حرف اثر، بی ماده گی در بخش "پیشگام ها" به آثار هنرمندانی برمی خوریم که صرفاً به دلیل زن بودنشان در قرن بیستم مطرح نشدند. این زنان همچون مردان دوران خود، در سبک های کوبیسم و دادا و سوررئالیسم و آبستراکسیون فعال بودند ولی از آنها در تاریخ هنرمدرن نام و نشانی نیست و یا اگر هست حضورشان به صورت کمرنگی ثبت شده است. مثلاً سوزان والادون، خودش مدل نقاشی بود و در خلوت تابلو می کشید و از او چند تابلو در این نمایشگاه عرضه شده است. از فریدا کائولو یک تابلو هست، برخی از زنان هنوز در قید حیات به سر می برند. در بخش های دیگر نیز حضور فعال زنان را در زمینه های دیگر خواهیم دید. ویدئوهای بسیاری در نمایشگاه موجود است و جالب ترین شان: یک ویدئو از مارگاریت دوراس عکس: عکاس زن زیاد است، از عکاس هنری تا عکاس خبری. از دورا مار بگویم یا از ژیزل فرویند؟ در این نمایشگاه از زنان هنرمند ایرانی، سه عکس از شیرین نشاط و سه ویدئو از غزل نیز به نمایش گذاشته شده است. بخش هنرهای معاصر نمایشگاه "ال"، آثاری خشن و گستاخانه و تکان دهنده دارد که بازتاب زمانه اش است و به زنانگی چندان ربطی ندارد. بخشی از آثار این هنرمندان علیه جنگ است و ضد خشونت. |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه شانزدهم تیر 1388ساعت 11:7 توسط مهستی شاهرخی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
این وبلاگ برای مطالعه ساکنان ایران به وجود آمده است تا آنها به دلیل شرایط سخت به این مطالب دسترسی آسوده تری داشته باشند. فراموش نکنید که همه ی حقوق نویسنده محفوظ است و هر نوع استفاده ای از این مطالب بدون اطلاع نویسنده اش کاملاً غیرمجاز و در نتیجه غیر قانونی و قابل پیگرد قانونی است. لطفاً به جای نویسنده تصمیم نگیرید. برای رعایت حقوق معنوی مولف لطفاًً مطالب وبلاگ را ذخیره نکنید. کپی نگیرید. فقط می توانید لینک مستقیم بدهید.
|
|
RSS
|
پرونده مه 68

تجاوز در زندان

D'ILXCI À BAYAL, ETUDE COMPARATIVE DE DEUX OEUVRES DE SÂ'EDI

سفرنامه ها

طرح هایی برای کشو (مجموعه داستان)

تئاتری ها: مجموعه مقاله

ادبی ها: مجموعه مقاله

Poetry of Iranian Women, A Contemporary Anthology


رمان صبح نهان

روسپی و روسپیگری در شعر زنان

زنان در آئینه ی سینمای ایران

شالی به درازای جاده ی ابریشم

آسمان نادور است

شبان نیکو

Another Sea, Another Shore: Persian Stories of Migration
ALL RIGHTS RESERVED
ALL RIGHTS RESERVED
ALL RIGHTS RESERVED